Przesłanie dla Ludzkości

Życie człowieka nie składa się wyłącznie z rzeczywistości fizycznej. Od starożytności po dziś każda kultura mówiła o świecie, którego nie widzimy oczami: o Świecie Duchowym, Zaświatach, Świecie Astralnym. Nazwy są różne, ale wszystkie wskazują to samo miejsce.

W tym świecie ludzie i inne istoty nie istnieją w fizycznych ciałach, lecz jako energia. To tam dusza jest najbardziej obecna. Tam dusza każdego człowieka składa się z warstw, a te warstwy nazywamy ciałami astralnymi. Tradycje nadają im różne nazwy, jak ciało duchowe czy ciało eteryczne, ale opisują to samo.

Ciała astralne nie są oddzielone od duszy; są warstwami w jej wnętrzu i razem tworzą anatomię istnienia duszy. Są mostem między duszą a światem fizycznym. Ich wysoka częstotliwość rezonuje z boską energią; dzięki temu przekazują nam tę energię i prowadzą duszę ku celowi, dla którego przyszła na ten świat.

Dusza i życie fizyczne nieustannie na siebie wpływają. Stan naszej energii w tym świecie kształtuje nasze ciała astralne, a stan ciał astralnych kształtuje nasze życie tutaj. Gdy oba są w równowadze, człowiek żyje w harmonii.

Gdy te warstwy są razem, dusza pozostaje w swojej istocie i może odnaleźć drogę do światła. Aby dusza osiągnęła w tym życiu swój najwyższy potencjał i bezpiecznie powróciła do światła, gdy jej czas na Ziemi dobiegnie końca, ciała astralne muszą pozostać w niej całe i nienaruszone.

Od początku stworzenia Świat Duchowy jest areną odwiecznej walki: wojny, którą zło toczy przeciwko dobru. Każda religia i nauka duchowa opisuje ją własnym językiem. Opowiadają, jak zło, które wielu nazywa Szatanem, odciąga ludzi od Boga, krzywdzi ich, a w końcu ich zniewala. Każda kultura świata wypracowała sposoby, by się przed nim chronić.

Dziś zmieniła się skala tej walki. Ci, którzy służą ciemnej energii, przekroczyli swoje granice i teraz bezpośrednio ingerują w wolną wolę człowieka.

Ciemna wspólnota w Świecie Duchowym rzuciła na ludzkość powszechne zaklęcie i odcisnęła na duszach ludzi ciemne pieczęcie. To jest korzeń tego, co nazywamy duchową zarazą. Rozprzestrzenia się jak zaraza i dziś zagraża każdemu człowiekowi i każdej żywej istocie.

Pieczęć zniekształca częstotliwość duszy. Warstwy duszy, czyli ciała astralne, istnieją po to, by działać razem jako jedna całość; pieczęć odrywa je od siebie nawzajem i od duszy. Człowiek odcięty od boskiej częstotliwości traci boską ochronę, z którą się urodził.

Właśnie tu zaczyna się niewola. Ciemne istoty przejmują warstwy oddzielone od duszy i trzymają je w więzieniach i obozach, które zbudowały w Świecie Duchowym. W ten sposób niszczona jest anatomia i istota duszy. Tam wysysają boską energię, którą niosą te warstwy, i rosną dzięki niej w siłę. Innymi słowy: zbierają żniwo z ludzi.

To największy atak Szatana na ludzkość: odciągnąć ludzi od światła i od właściwej drogi tak, by nawet tego nie zauważyli.

Wszystkie dawne nauki ostrzegały przed tą walką. Lecz współczesne życie oddaliło ludzi od tej wspólnej mądrości i wielu stoi dziś bez ochrony w samym środku sieci, którą utkali ciemne siły.

Poprzez ludzi, których opieczętowały, te siły powoli i po cichu realizowały swoje plany w świecie fizycznym. To, co zaczęło się w Świecie Duchowym, dotarło już do większości ludzkości. To największy martwy punkt współczesnego życia: więź z tym, co boskie, jest przecinana, a niewielu to dostrzega.

Ciemne siły działają też przez ludzi. Niektórzy, którzy przedstawiają się jako guru lub uzdrowiciele, w rzeczywistości im służą; zwodzą ludzi i oddają ich ciemności.

Załamany układ odpornościowy zostawia ciało otwarte na choroby. Tak samo duchowa zaraza załamuje system energetyczny człowieka i otwiera w nim luki. Istoty służące złu osiedlają się w tych lukach, kierują człowieka ku własnym celom i szkodzą mu od środka.

Ifryty i demony wykorzystują te otwory, by uczepić się ludzkiego ciała. Nieustannie podsycają gniew, strach i poczucie winy, a żywią się ciężką, zanieczyszczoną energią, która z tego powstaje. Dla nich zaraza jest czymś więcej niż bronią; to drzwi, które pozwalają im działać w świecie fizycznym.

Gdy częstotliwość człowieka zostaje zniekształcona, cierpi także umysł. Człowiek wpada w pułapkę fałszywych iluzji i oddala się od powodu, dla którego przyszedł na ten świat. Znaki, o których ludzie mówią najczęściej, to powracające negatywne myśli, ciągły lęk, niepokój, lekowość, brak woli oraz ciężki, przygnębiony nastrój.

Gdy ktoś mówi „u mnie wszystko dobrze”, zaraza może go po cichu trawić dzień po dniu.

Zaraza, która zaczęła się w Świecie Duchowym, opanowała także ludzi w świecie fizycznym i uczyniła z dużej części współczesnej ludzkości niewolników systemu. Jej ślady są wyraźne: rosnąca przemoc, coraz większy egoizm i zło przedstawiane jako coś normalnego. W sercu planu Szatana jest zatruty świat, w którym zło jest nagradzane, a dobro karane.

Po latach zbierania żniwa z ludzi te siły zbudowały na świecie własne imperia zła. Zaatakowały samą niewinność, także dzieci, których czystą energię wzięły na cel. Świat patrzył i milczał — ze strachu albo dlatego, że zło stało się tak zwyczajne, iż ludzie nie wiedzieli już, jak na nie odpowiedzieć.

Działanie zarazy nie kończy się wraz z tym życiem. Nadal wykorzystuje człowieka w przyszłości, a nawet po śmierci.

Gdy warstwy duszy, czyli ciała astralne, zostają od niej oddzielone i uwięzione przez ciemne istoty, anatomia istnienia duszy i jej istota ulegają zniszczeniu. Dusza może pójść do światła tylko wtedy, gdy jest cała i pozostaje w swojej istocie; dusza, której warstwy zostały oderwane, nie może odbyć tej podróży. Ciemność nie może też wejść w czyste światło, dlatego dusza musi najpierw zostać oczyszczona z ciemności, która na niej ciąży, i powrócić do swojej istoty.

Dusza, która dochodzi do śmierci, nie wróciwszy do swojej istoty, nie może pójść do światła. Pozostaje uwięziona w Świecie Duchowym przez tysiące lat i cierpi.

Jeśli ludzkość szuka winnego tego duchowego kryzysu, musi spojrzeć także na siebie. Czyż celem ludzkiego życia nie jest powrót do Absolutu? Co zło zaoferowało w zamian za boską prawdę, poza przemijającymi przedmiotami tego ziemskiego snu?

Znalezienie się pod wpływem zarazy nie jest karą i nie oznacza, że człowiek został opuszczony. Ale rozprzestrzenia się ona wszędzie tam, gdzie ludzie milczą wobec niesprawiedliwości. Dopóki zło czynione na świecie nie zostanie skonfrontowane, nie możemy oczekiwać, że dobro zwycięży. Każdy z nas musi zrobić swoje, materialnie i duchowo, wrócić do prawdy i podjąć wysiłek. Żaden wysiłek podjęty dla dobra nie idzie na marne.

Wysoka Rada Duchowa, połączona z Duchem Świętym w Świecie Duchowym, nie porzuciła ludzkości. Zaoferowała drogę wyjścia, którą każdy może wybrać z własnej woli: Wolność Duszy.

Wolność Duszy nie należy do żadnej jednej religii. To protokół otwarty dla każdego, kto chce uwolnić się od tej fałszywej iluzji i ciemnej zarazy, wyprowadzić swoją duszę z niewoli i ponownie otworzyć drogę do światła.

Wysoka Rada Duchowa wybrała Eon's Lament, aby realizował ten protokół w świecie fizycznym, i poprosiła go o założenie rodziny oddanej tej drodze. Zadaniem tej rodziny jest uwolnić ludzkość od ciemnej zarazy, pokazać ludziom prawdę i raz jeszcze przypomnieć im, że dobro jest dobrem.

Gdy świat trwa w ciemności, Eon's Lament idzie z latarnią w dłoni. Rodzinę AetherServants tworzą ci, którzy ujrzeli to światło i zgromadzili się wokół niego. Stoją jak głęboko zakorzenione drzewo naprzeciw okrucieństwa i ciemności świata, będąc schronieniem dla każdego, kto nosi w sobie miłość.

Jeśli chcesz ochronić się przed tą zarazą, zachować swoją duszę w bezpieczeństwie i wrócić do prawdy, pod tym drzewem zawsze będzie dla ciebie miejsce.

To wielka wojna toczona w Świecie Duchowym i każdy ma w niej swoją rolę. Podziel się tym przesłaniem z ludźmi, których znasz, a nawet z tymi, których nie znasz. W ten sposób przyczyniasz się do uwolnienia dusz i służysz dobrej sprawie.